| |
| جمعه 28 اردیبهشت ماه سال 1386 |
| خاطره ها |
در گذرگاه زمان
خیمه شب بازی دهر
با همه تلخی و شیرینی خود میگذرد
عشقها میمیرند
رنگها رنگ دگر می گیرند
و فقط خاطره هاست
که چه شیرین و چه تلخ
دست ناخورده به جا میماند
اخوان ثالث |
|
| |
| چهارشنبه 26 اردیبهشت ماه سال 1386 |
| قصه |
برای سالها می نویسم سالها بعد که چشمان تو عاشق می شوند افسوس که قصه مادربزرگ درست بود همیشه یکی بود و یکی نبود |
|
| |
| چهارشنبه 26 اردیبهشت ماه سال 1386 |
| منهای من |
دیگر از امروز رویاهای تو- منهای من
هرچه تقصیر است باشد پای تو- منهای
من گفتی حرفت را ومن هم زیر لب گفتم که عشق
بعد از این یا جای من یا جای تو-منهای من
فکر کردم دیدنی باشد پس از یکسال
بعد خستگی در چهره تنهای تو- منهای
من کاش می دانستم از این گیرودار
بین ما عشق می ماند فقط منهای تو-منهای من
|
|
| |
| چهارشنبه 26 اردیبهشت ماه سال 1386 |
| طلب عشق |
یادمان باشد اگر شــــاخه گلی چیدیم
وقت پرپر شدنش سوز و نوایی نکنیم
پــر پروانه شکستن هــــــنــر نیست
گر شکستیم ز غفلت من و مایی نکنیم
یادمان باشد ســــر ســــــجاده عشق
جز برای دل مــحبوب دعـــــائی نکنیم
یادمان باشد از امروز خطائی نکنیم
گر در خود شکنیم هیـچ صدائی نکنیم
یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند
طلب عشق ز هر بی سر و پایی نکنیم |
|
| |
| پنجشنبه 20 اردیبهشت ماه سال 1386 |
| قصه عشق |
آه من از کجا بیان کنم این قصه را
که عالمی خبر شود ز عشق ما
من از کجا بیان کنم این ماجرا
که دیده را سازد گریان
او نور امید افشانده بر دنیای من
باشد چو ماه روشن گر شب های من
گر نقش او از پرده رویای من گردد فنا
دنیای من یابد پایان چون خورشید صبح پاییز
قلب و روح ام را سازد لبریز
از یک احساس فریاد از این احساس
دارم آتش در دل پنهان
اشک من باشد قصه گوی این عشق سوزان
او نور امید افشانده بر دنیای من
باشد چو ماه روشن گر شب های من
گر نقش او از پرده رویای من گردد فنا
دنیای من یابد پایان چون خورشید صبح پاییز
قلب وروح ام را سازد لبریز
از یک احساس فریاد از این احساس
دارم آتش در دل پنهان
اشک من باشد قصه گوی این عشق سوزان
آه من از کجا بیان کنم این قصه را
که عالمی خبر شود ز عشق ما
من از کجا بیان کنم این ماجرا
که دیده را سازد گریان
|
|
| |
| پنجشنبه 20 اردیبهشت ماه سال 1386 |
| چشمه ها |
چشمهها
از تابوت میجوشند
و سوگواران ِ ژولیده آبروی جهاناند.
عصمت به آینه مفروش
که فاجران نیازمندتراناند
شاملو |
|
| |
| دوشنبه 17 اردیبهشت ماه سال 1386 |
| اصلانی |
می دونی دل اسیره اسیره تا بمیره
می دونی بدون تو دلم آروم نگیره
می دونی دل تنگ تو نموده آهنگ تو
ولی بیهوده گویم بسی بیهوده جویم
به من بگو بی وفا حالا یار که هستی
خزان عمرم رسید نو بهار که هستی
می خوام برم دور دورا دلم طاقت نداره
دست غم تو داره روزامو می شماره |
|
| |
| پنجشنبه 13 اردیبهشت ماه سال 1386 |
| تولد |
جمعه هفت اردیبهشت تولدم بود
اما تعداد کسایی که یادشون بود حتی به هفت نفر هم نرسید
من بچه نیستم که تولد بخوام
اما حس بدیه ......
مگه نه؟ |
|
| |
| چهارشنبه 5 اردیبهشت ماه سال 1386 |
| دلتنگی |
|
من اینجا بس دلم تنگ است
و هر سازی که می بینم بد آهنگ است
بیا ره توشه برداریم قدم در راه بی برگشت بگذاریم
ببینیم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است !؟؟ |
|
| |
| چهارشنبه 5 اردیبهشت ماه سال 1386 |
| چرا؟ |
|
گفته بودی که چرا محو تماشای منی ؟؟
آنچنان مات که یکدم مژه بر هم نزنی؟؟
مژه برهم نزنم تا که ز دستم نرود
ناز چشمان تو قدر مژه برهم زدنی
|
|
| |
| یکشنبه 2 اردیبهشت ماه سال 1386 |
| ایینه |
((** این پست اختصاصی است ** ))
هرگز کسی این گونه فجیع به کشتن خود برنخاست
که من به زندگی نشستم!
و چشمانت راز آتش است
و عشقت پیروزی آدمی ست
هنگامی که به جنگ تقدیر می شتابد
و آغوشت
اندک جائی برای زیستن
اندک جائی برای مردن
و گریز از شهر
که به هزار انگشت
به وقاحت
پاکی آسمان را متهم می کند
کوه با نخستین سنگ ها آغاز می شود
و انسان با نخستین درد
در من زندانی ستمگری بود
که به آواز زنجیرش خو نمی کرد
من با نخستین نگاه تو آغاز شدم
شاملو |
|
| |
| شنبه 1 اردیبهشت ماه سال 1386 |
| دلم گرفت از اسمون |
دلم گرفت از آسمون، هم از زمین هم از زمون
تو زندگیم چقدر غمه، دلم گرفته از همه
ای روزگار لعنتی، تلخه بهت هر چی بگم
من به زمین و آسمون دست رفاقت نمی دم
امشب از اون شبهاست که من، دوباره دیوونه بشم
تو مستی و بی خبری اسیر میخونه بشم
امشب از اون شبهاست که من، دلم می خواد داد بزنم
تو شهر این غریبه ها دردم رو فریاد بزنم
از این همه دربه دری تو قلب من قیامته
چه فایده داره زندگی این انتهای طاقته
از این همه در به دری به لب رسیده جون من
به داد من نمیرسه خدای آسمون من |
|
